شعر ناب

شاخه را محکم گرفتن این زمان    بیفایده است

     بر گ می ریزد، ستیزش بـا خزان بی فایده است

بـاز می پرسی چه شـد که عاشق جبرتشـدم

در دل طوفان که   بـاشی بـادبان بی فایده است

بال وقتی بشکند از کوچ هم باید گذشت

دست  و پـا    وقتی    نباشـد نردبان    بی فایده است

تـا تو بوی زلفها را    می فرستی    با  نسیم

سعی من در سر به زیری   بی گمان بی فایده است

تیر از جایی که فکرش را نمی کردم رسید

دوری از آن دلبر   ابرو کما ن بی فایده است

درمن عاشق توان ذره ای پرهیز نیست

پرت کن ما را به دوزخ امتحان  بی فایده است

از نصیحت کردنم پیغمبران هم  خسته اند

حرف موسی را نمی فهمد شبـان،بی فایده است

من به دنبال خدایی که  بسوزاند مرا

هم چنـان می گردم اّما  چنان  بی فایده است