نیت

یکی از مهمترین عواملی که عبادتها و نماز ما را از حالت یک عبادت بی روح و تکراری که فقط از روی عادت آن را به جا می آوریم خارج می کند و باعث می شود که نماز و عبادت ما بتواند آن اثرات واقعی خودش را داشته باشد، نیت است.

در تفسیر آیه ی هفتم از سوره ی هود که می فرماید: تا شما را بیازماییم که کدامیک از شما نیکوکارترید از امام صادق علیه السلام نقل شده است که فرمودند: منظور این نیست که هرکس بیشتر عمل کرده باشد، بلکه منظور این است که هر کس عملش درست تر و به حق نزدیکتر باشد. عمل صواب آن است که با ترس از خدا و نیت صادق و درست باشد؛ و باقی ماندن بر یک عمل و سعی نمودن که از برای خدا خالص گردد، بهتر از اصل عمل است. و عمل خالص آن است که نخواهی کسی به غیر از خدا تو را برای آن کار مدح و ستایش کند. نیت بهتر از عمل است. بلکه عمل همین است و بس. بعد از آن این آیه ی قرآن را تلاوت فرمودند: بگو ای محمد! هرکس بر شاکله ی خود عمل می کند. (اسراء / 84) حضرت در این مورد فرمودند: شاکله، نیت است. (اصول کافی جلد 2 صفحه 16 حدیث 2)