مراتب نیت عبادت کنندگان: عبادت شاکران

عده ای از بندگان خدا به این دلیل او را عبادت می کنند که نعمت های بی انتهای او را می بینند. خوب، عقل انسانها حکم می کنه که از کسی که بهشون لطفی می کنه تشکر کنند. حالا وظیفه ی ما در مقابل خداوند که همه ی نعمتها به او منتهی می شود و اصلا وجود ما از اوست، چیه؟ خدایی که اعضا و جوارح ما از اوست. خدایی که آسمانها و زمین و ستارگان و خورشید و ماه و گیاهان و حیوانات و ... را خلق کرده و خودش در قرآن فرموده که همه اینها را برای شما خلق کردم. ما روحمون هم از بعضی از نعمتهای خدا خبر نداره. در هر لحظه فقط برای حفظ و تغذیه و رشد بدن هرکدام از ما هزاران هزار از نعمتهای خدا در کارند. دیگه نعمتهای معنوی او و لطف و رحمت او در هدایت هر یک از ما که قابل درک و ملموس نیست. و در عین حال که خیلی از ما این نعمتها را قدر نمی شناسیم و گناه می کنیم، اما باز هم او لطف خودش را از ما دریغ نمی کنه.

در روایات داریم که خدا به هرکدام از بندگانش طوری لطف می کنه که گویا به غیر از او بنده ای نداره و هزار جور احتیاج به او داره، با اونکه خدا خالق همه ی بندگانش است و به هیچکدام از اونها هیچ احتیاجی ندارد. ولی بنده در مقابل خداوند طوری رفتار می کنه که گویا غیر از او خدایان دیگری هم داره و هیچ احتیاجی به او نداره، در حالیکه خداوندی به جز او نداره و هیچ کس غیر از او نمی تونه نفع و ضرری به او برسونه.

واقعاً اگه بخواهیم به نعمتهای خدای مهربان فکر کنیم هیچوقت نمی توانیم همه ی آنها را بشماریم. قرآن هم در سوره نحل آیه 18 به همین مطلب اشاره کرده است. و این تفکر خودش از بزرگترین عبادتهاست و باعث میشه محبت الهی در دل ما راه پیدا کنه و ما را به انجام عبادات و ترک گناهان وادار می کنه.