«توجه خداوند به بندگانش این گونه است که خداوند با تمام اسماء حسنا و جهات به بندگانش توجه دارد».
وجود مبارک پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله ـ نیز وقتی با کسی حرف میزد یا مخاطب کسی بود با تمامچهره به وی نگاه میکرد، زیرا او مظهر خدایی است که وقتی به کسی میگوید: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا» یا مخاطب کسی است که در دعا میگوید «یا الله» با تمام جهات و اسماء حسنایش به مخاطب مینگرد. لذا انسان برای اینکه دعایش مستجاب شود، باید با تمام هویّت به طرف خدا برود.
این که میبینید برخی از ادعیه ما مستجاب نیست برای این است که یک مقداری از توجه ما نزد قدرتهای خود ما یا وابستگیهای ماست و تنها بخشی از توجه ما به طرف الله است، کسی که هم به طبیب چشم دوخت، هم به دارو، هم به قدرت تحصیل دارو و هم به قدرت پرستار، چنین انسانی میگوید «اللهم اشفنی» این نیمرخ با خدا دارد سخن میگوید، برای این که بخشی از توجهش متوجه خداست و بخشی از توجهش متوجه امکانات خودش است، چنین دعایی، دعای خالص نیست.
برچسب: نویسنده: کل مردم تاريخ: چهارشنبه
7 آبان
1393 ساعت: 18:36