شروع دوباره

امروز صبح( البته بگم ظهر بهتره)که از خواب بیدار شدم سهی کردم روزمو با طرز فکری متفاوت با روزای قبلم شروع کنم

دیشبش با خودم عهد بستم تمام تلاشمو بکنم که طرز فکرمو عوض کنم

خیلی نا امید و بی انگیزه بودم داییم و شوهر خالم کلی باهام حرف زدن دیدم حرفشون حقه و خیلی باید نادون باشم که جلو حق وایسم

" بلند شو ! ايستادن كسي كه او را زمين زده اند باشكوه تر از كسي است كه به زور سرپايش نگاه داشته اند "

اره راس میگفتن الان حس میکنم حالم خیلی بهتر از روزای قبله فکرم خیلی ازاد تر شده انگار تو سرم داره چهار نعل میره!

سعی میکنم دیگه نذارم افکارم مثل قبل بشن اخه هیچی به جز ازار واسم نداشتن همشونو قبل خواب دیسشبم جا گذاشتم تا دم دمای صب با خودم درگیر بودم ولی خب بالاخره بهشون پیروز شدم و بیرونشون کردم

الانم خدا رو شکر خیلی خوبم فرقی نداره چی میخواد بشه یا الان اینجا چه خبره یا اوضاعم تو خونه چطوره یا دنیا واسم چه خوابی دیده و از چند نفر عقب ترم

مهم اینه که من باید به هدفم برسم از هیچکی کمتر نیستم خدا رو شکر از خیلی ها هم هوشم بالاتره فقط تا حالا یه زنجیر نا امیدی و بی انگیزگی به بند کشیده بودش الان خدا رو شکر این زنجیرا پاره شدن و منم پامو با تمام وجودم پا تو راه گذاشتم شاید کمی طول بکشه ولی میدونم که میتونم ایشالا

از امروز صبح واقعا احساس میکنم خیلی پر انرژی ام

مامانم گفت برو فلان چیز رو از مغازه بخر بیا تو راه همه یه جوری نگاهم میکردن!!!!!پیش خودشون میگفتن نگا کن این بیچاره بچه اینقد ناراحتی و افسردگی کشید پاک زد به سرش و خل شد

حق داشتن خب

راه که نمیرفتم یه جورایی مث اسب چهار نعل میرفتم!!!!!

در اخر هم دم همه اونایی که این مدت تنهام نذاشتن و اقعا به فکرم بودن و اگه اونا نبودن نمیدونستم الان وضعم چطور بود یه تشکر ویژه هم از داییم و شوهر خالم و مخصوصا اقای بیاتی و اقای پورجولا که امسال قبول کردن بهم کمک کنن هم دارم

خداییش امسال دیگه نا امیدتون نمیکنم این دیووونه الان دیگه واقعا دیوووووونه وار هدفشو دوس داره

اخرشو با یه حدیث از امام علی تموم میکنم(که واقعا تصمیم گرفتم بش عمل کنم چون میخوام حرف واسه گفتن داشته باشم)و میرم سراغ درسم

چه سکوتی دنیا را فرا میگرفت اگر هر کس به اندازه ی عملش سخن میگفت