193 - سربازی 2

امروز برگه دوم اعزامم را گرفتم، یعنی همان برگه ای که ده روز قبل تر از تاریخ اعزام به خدمت می آید و توی آن مشخص شده که توی چه نیرویی باید خدمت کنی و کجا باید دوره آموزشی را بگذرانی!( نمیدانستم که این برگه را دم در خانه میفرستند، وقتی به خانه آمدم دیدم نسخه اصلی برگه دست خواهرم است) البته من از قبل میدانستم کجا آموزش خواهم دید ، ولی از آنجایی که هنوز 100 % اطمینان نداشتم از آن چیزی ننوشتم! امروز صبح به مرکز پلیس +10 لاهیجان رفتم و برگه را گرفتم، بالای برگه اطلاعات شخصی من نوشته بود و در یک کادر جداگانه این جملات نوشته شده بود:

تاریخ اعزام : 01 /08 /1393

نیروی یا سازمان بکار گیرنده: نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران

مرکز آموزش: مرکز آموزش شهید بیگلری مشکین شهر

ساعت حضور: 7 صبح

آدرس محل مراجعه : رشت -میدان گیل -جاده تهران - بالاتر از بیمارستان رسول اکرم جنب آماد پشتیبانی

خب حالا دیگه اطمینان پیدا کرده بودم که آموزشی را کجا میگذرانم!

نمیدانم چه حسی نسبت به سربازی دارم، گاهی احساس رضایت میکنم که قرار است بروم و از شر این بار چند ساله که همیشه روی دوش خود احساس میکردم خلاص شوم! اما خب اموزشی رفتن کمی مساله را بغرنج میکند آن هم توی اردبیل توی آن هوای سرد! من هم که سرمایی :) امیدوارم هوای اردبیل توی این چند وقت برفی نشود، سرمایش به کنار ، برف که ببارد یکی باید بیاید روح مرا از توی برف ها جمع کند!

در کل حس خاصی نسبت به سربازی ندارم، یعنی کاری است که باید انجام شود، اما این تصور با من است که بعد از خدمت زندگی جدیدی شروع خواهد شد که شاید ربط چندانی به زندگی قبل آن نداشته باشد، این تصور با من است که عوض خواهم شد، نه اینکه به قول معروف مرد شوم و این حرفها نه، این که آدم خوبی میشوم یا بد اصلا مهم نیست فقط این احساس با من است که عوض خواهم شد! البته شاید اینها فقط یک تصور باشند و هیچ اتفاق خاصی نیوفتد اما باور کنید تنها امیدی که دارم به همین موضوع است!

نمیدانم توی این چند روز آموزشی دلم برای چه چیزهایی و چه کسانی تنگ خواهد شد، خانواده که جای خود دارد اما اکنون هیچ چیز به ذهنم نمیرسد که دوری از آن باعث بیقراری ام شود، اما شاید دلم برای نوشتن، ولپ تاپم، و این وبلاگ و دو سه تا از دوستانی که هر از چند گاهی احوالی از هم میپرسیم تنگ شود، وبرای لاهیجان ! همین!