ضرورت خواندن فلسفه برای رسیدن به فهم عمیق دین

بر خلاف بسیاریكه معتقدند: در ابتداء خوبست محصّلین كاملاً به اخبار و روایات ائمّۀ طاهرینعلیهم السّلام اطّلاع پیدا كنند، و سپس فلسفه بخوانند؛ ایشان(علامه طباطبایی)میفرمودند: معنای این كلام همان «كَفانا كِتابُ اللَه» است. روایات ما مشحوناز مسائل عقلیّۀ عمیقه و دقیقه و مستند به برهان فلسفی و عقلی است؛ بدون خواندنفلسفه و منطق و ادراك طریق برهان و قیاس كه همان رشد عقلی است، چگونه انسانمیتواند به این دریای عظیم روایات وارد شود؟ و از آنها در امور اعتقادیّه بدونعنوان تقلید و شكّ، اطمینان و یقین حاصل كند؟ روایات واردۀ از ائمّۀ معصومین،غیر از روایات واردۀ از اهل تسنّن است، و غیر از روایات و اخبار واردۀ در سائرمذاهب و ادیان؛ كه آنها همگی بسیط و قابل فهم عامّه است.

چرا كه ائمّۀمعصومین علیهم السّلام شاگردان مختلفی داشتهاند، و بیانات متفاوتی؛ بعضی ازآنها ساده و قابل فهم عموم است؛ و غالباً آنچه در اصول عقائد و مسائل توحیدآمده مشكل و غامض است، كه برای افراد خاصّی از اصحاب خود كه اهل فنّ مناظرهو استدلال بودهاند بیان میكردهاند، و همان شاگردان بر اساس ترتیب قیاساتبرهانیّه با خصم وارد بحث میشدند. آن وقت چگونه میتوان بدون اتّكاء به عقلو مسائل عقلیّه و ترتیب قیاسهای اقترانی و استثنائی تحصیل یقین نمود؟

(مهرتابان / صص 46 و 47)