کار فلسفه تشخیص حماقت است نه تایید حماقت!

کار فلسفه تشخیص حماقت است نه تایید حماقت!

داوری اردکانی بعد از مدتها دوباره از فردید و از هایدیگر و ازاندیشه آنها سخن میگوید از فلسفه  و  از رسالت آن میگوید، از این که «کار فلسفه تشخیص حماقت است نه تایید حماقت»!

اردکانی و اساتیدی همچون او در نبود رقیبان گوی و میدان را بدست گرفتهاندو با خاطری آسوده اسرار هویدا میکنند! در فضای خمود و پر رخوت تفکر فلسفی درکشورمان برخی حرفها از برخی آدمها به دروغ سیزده شباهت دارد!

به هر حال نسل استادان فلسفی سابق در ایران جمعی ترسو و محافظهکارتحویل جامعه دادهاند که همه جسارتشان فریاد زدن در پستوهای روزمرهگی و روزمرگیاست و هر از چندگاهی برای چند دقیقه و فقط برای چند دقیقه تظاهر به اندیشیدن میکننداما دریغ و افسوس از سر سوزنی صداقت!

مختصری از سخنرانی داوری اردکانی در 15 شهریور 1393 را حتما مطالعه کنید و فایل تصویری آن را دانلود کنید و ببینید:

«معمولاً ما تفکر را دوست نداریم و فلسفه به معنای اصیل را هم دوستنداریم. با فلسفه میشود مجلسآرا شد اما فلسفه به معنایاصیل لفظ، با درد ملازم است.

 ما نباید با سیاست به مقابله بافلسفه برویم. این مقابله بیهوده است اما بی ثمر نیست. یعنی اگرچه ممکن است بطورموقت از این تقابل بهره برداری کنیم اما در درازمدت بیهوده است. فلسفه، فلسفه استو سیاست، سیاست است. سیاست کار خودش را میکند و فلسفه هم کار خودش را می کند.البته فلسفه هر کسی با سیاستی که قبول می کند ملازمه و تناسب دارد، اما این ملازمهو تناسب آنچنان نیست که از مبانی فلسفه استنباط شود. فلسفهای کهاقتضای قبول سیاستی را نمیکند ممکناست سیاست مقابلش را آنچنان که دیگران زشت میدانند، زشت نداند.»