آه، ای دل!

 آه، ای دل! تو چه می دانی خطر چیست، 

شعف چیست، شرفچیست، 

فقر نچشیده ای که بفهمی عشق چه شکلی است.

 از عقل بپرس حقیقت عاشق شدن را. 

عقل دیریست که دراین معنا حیران است !

 دلم، می خواهی هیچ نگویم و فقط، 

های های گریه کنی، 

راحت باش من حست را درک می کنم.

 آخر جایی که عقل نداند عشق چیست،

بی نوا دل من، توچگونه می خواهی بدانی!؟